Nadzieja

Jeżeli nam się uda to cośmy zamierzyli
i wszystkie słońca które wyhodowaliśmy w doniczkach
naszych kameralnych rozmów
i zaściankowych umysłów
rozświetlą szeroki widnokrąg
i nie będziemy musieli mówić że jesteśmy geniuszami

bo inni powiedzą to za nas
i aureole
tęczowe aureole
... ech szkoda gadać
Panowie jeżeli to się uda

To zalejemy się jak jasna cholera 


NO TO PANOWIE - CZEKAM NA WAS W TEN WEEKEND :)

Wiosna, wiosna, wiosna ach to Ty...

 

Roboki som pzelewijako łozmaite. Łozmaicie sie wabiom.
Łozmaicie dokucajom.

Żądze wiosenne

No i wypełzną...

Zalęgną się w trawie

i w gajach też zalegną

Wlezą na Ciebie i na mnie...

Nektar posoki spijać będą

Wżarte głęboko w skórę

 I zaczną swą ruję obłędną

Grupową

Plugastwa rozmaite

i

Ohydztwa paskudne

Requiem dla Janicków

Requiem dla Janicków

Jęcom gory, jęcom kiej Janicka męcom
Jęcom gory, jęcom kiej Janicka męcom
Jescy barzij bedom, kiej go wiesać bedom
Hej! kiej go wiesać bedom

Wielki płacz na Spiszu i Orawie
Mrucy Giewont "Jo tak sie nie bawie"
Labidzom Krupówki i Roztoka.
Ubili Janicka i po ptokach
Ubili Janicka na weselu
Do spacuś śtachetą ktoś go zdzielił
Choć był z niego zbójnik jak się patsy
nie dorósł do nasych do rębacy

Na co ci, Jacicku
Na co ci to?
Źle ci było w chałupie z kobito?
Na co wom zbójniki, no co wom to?
Ta wasza honorność, ten wasz bon ton?

Hej, muzyka, muzyka!
Góralsko muzyka!
Całych świat obesedł nima takiej nika!

Oberwoł Janicek przed północą,
nie zdązył popytać: za co, po co?
Nie wyjął ciupagi zza pasika
Zbójnicko posoka chybko sika

Złożyli Janicka pod jedliną
Żegnali druhowie gorzałczyną
Kiej by który znoł co bedzi dali,
to by się od strachu pofajdali.

Na co ci, Jacicku
Na co ci to?
Źle ci było w chałupie z kobito?
Na co wom zbójniki, no co wom to?
Ta wasza honorność, ten wasz bon ton?

Hej, muzyka, muzyka!
Góralsko muzyka!
Całych świat obesedł nima takiej nika!

Wytracili chołotę odrazu
Wytracili zbójnicko zarazę
Wytracili ci ją do...
Bez godania i bez sakramentów
Powiedli Janicka do kostnicy i tamtych sztyranstu z okolicy.
Bo to Janicku insze czasy, zbójnicko idea poszła w masy.

Hej, Janicek, Janicek
Ludowy Janicek
Na całuśkim świecie
Palą ci się znicze.

"Raz się Panu spodobało,
Żeby dziecko zapłakało
Na Chrzcie Świętym podczas Sumy...
Narzekały wszystkie kumy,
Że się źle zachowywało,
Bo organy zagłuszało!
Ale płacz, co gorszył ludzi,
Świętych na witrażach zbudził,
Zamiast na Mszy z nudów ziewać
Chcieli dziecku coś zaśpiewać,
Aż im szklane aureole
Trzęsły się przy Pańskim Stole,
Więc Rodzina Święta cała
Śmiała się i też śpiewała:

Święty! Święty! Święty!
Pan Jezus Uśmiechnięty!
Pełne są Niebiosa
I Ziemia Chwały Jego!"
miała być muzyka a tu.......

MOJA PIOSNKA

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba

Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba....

Tęskno mi, Panie...

*

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą

Popsować gniazdo na gruszy bocianie,

Bo wszystkim służą...

Tęskno mi, Panie...

*

Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony

Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,
"Bądź pochwalony!"

Tęskno mi, Panie...

*

Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Której już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,
Równie niewinnej...

Tęskno mi, Panie...

*

Do bez-tęsknoty i do bez-myślenia,

Do tych, co mają tak za tak - nie za nie,
Bez światło-cienia...

Tęskno mi, Panie...

*

Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie stoi?

I tak być musi, choć się tak nie stanie

Przyjaźni mojéj...

Tęskno mi, Panie...
Cyprian K. Norwid

Konfesjonał

Płyta zespołu Habakuk - "A Ty Siej" zawiera utwory Jacka Kaczmarskiego w wersji reggae. To tekst z jednej z nich. Polecam Wam całą tą płytę jako szczególny tribute dla "Barda Solidarności".

Konfesjonał

Staszkowi Załuskiemu

- Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus,
Formuły tej nauczył mnie przyjaciel.
Myślałem o spowiedzi w formie listu,
Lecz słowa napisane - brzmią inaczej.
Nie zmusza mnie do tego próżność, trwoga,
Ciekawość, nawyk, nastrój tej świątyni.
Nie wierząc w Boga - obraziłem Boga
Grzechami następującymi:

Za prawo me uznałem to, że żyję.
Za własną potem wziąłem to zasługę
I - co nie moje - miałem za niczyje,
Więc brałem, nigdy się nie licząc z długiem.
Uznałem, że mam prawo sądzić ludzi
Dlatego tylko, że mam tę możliwość.
Poznawszy sposób - jak sumienia budzić
Zbierałem obudzonych sumień żniwo.

Bogactwo zła, którego byłem świadom
Było mi w życiu - tylko za ostrogę.
Cierpieniem cudzym żyłem i zagładą.
Gdy cierpieć, ani ginąć sam - nie mogłem.
Stworzyłem świat - na podobieństwo Świata
Uznawszy, że na wszystko mam odpowiedź,
Lecz nie wyjąłem misy z rąk Piłata
I nie uniknął swojej męki - Człowiek.

Wierzyłem szczerze w wieczne prawo baśni,
Co każe sobie istnieć - dla morału,
Że życie ludzkie samo się wyjaśni
I wola ma jedynie służyć ciału.
Więc nazywałem szczęściem nieodmiennie
To, co zadowoleniem było - z siebie.
I nawet teraz bardzo mi przyjemnie,
Że tak we własnych wątpliwościach grzebię.

Bo widzę, że ta spowiedź - to piosenka -
Dla siebie ją samego wykonuję...
To też grzech - więcej grzechów nie pamiętam,
Ale tego jednego - nie żałuję!

Jacek Kaczmarski
7.IV.1987